Już się skończył rok szkolny. W zasadzie, uczniowie już nie wrócą do szkoły, ale znając życie, wielu będzie miało okazję, żeby przyjść wcześniej niż wymaga kalendarz szkolny. Jednak wielu się nastawia na to, że przez dłuższy czas się nie zobaczymy. Wtedy jest stosowne używać innej formy pożegnania się niż zwykle, kiedy wiemy, że się spotkamy ponownie za chwilę, jutro albo nawet za parę dni.

Bez popadania w sentymentalizm, moment rozstania się na dłuższy czas jest tym poważniejszy, im bliższa jest relacja. W zasadzie nie chcielibyśmy przestać się widzieć z kimś, kto jest nam bliski, chyba, że jest taka potrzeba albo będzie dla dobra obu stron. Wtedy akceptujemy ten fakt z nadzieją na ponowne spotkanie. Zdarza się, że mimo nieobecności przyjaciela, on jest często w naszych myślach. Przeżywając różne sytuacje, przychodzi nam do głowy moment, kiedy będzie można o tym opowiadać. Czasami zbieramy informacje, które kogoś konkretnego specjalnie interesują. Jeśli mamy taką możliwość pod ręką, dokumentujemy zdjęciami te wydarzenia: przede wszystkim, aby móc się nim dzielić. A kiedy będzie zbliżał się czas ponownego spotkania, już wcześniej cieszymy się, z pewną dozą niecierpliwości.

Tak mogą wyglądać te wakacje. Mamy swoje zajęcia, spełniamy nasze plany albo dostosujemy się do niektórych „przymusowych” zmian. I, równocześnie, myślimy o sprawozdaniu. Perspektywa, że możemy opowiadać o naszych przygodach, zawsze coś dodaje. Podobnie, jest pewną ulgą móc dzielić się naszym cierpieniem.

W przypadku naszych relacji z Panem Bogiem dzieje się tak samo. On widzi wszystko, co się z nami dzieje. Ale wydarzenia naszego dnia mogą stanowić dobry punkt wyjścia do naszej rozmowy z nim. Może nam służyć jako sprawdzian naszej modlitwy pomyśleć, czy w ciągu dnia zbieramy tematy, aby później omawiać z Panem Jezusem, i czy do tej spokojnej rozmowy dochodzi. Z pewnością pierwsi uczniowie Jezusa chętnie opowiadali o tym, co ich spotkało. Pomyślmy, na przykład, kiedy wróciło z pierwszej misji najpierw 12 Apostołów, a potem 72 uczniów (por. Łk 9,10; Łk 10,17). Tak jak wtedy, Pan Jezus słucha nas z zainteresowaniem, i nam coś podpowie.

Niech ta myśl o serdecznej rozmowie z Jezusem nam towarzyszy w czasie wakacji, do kiedy się spotkamy ponownie ze szkołą.

Wszystkim życzę udanych wakacji!

Ks. Horacy