Kiedy św. Józef we śnie dowiedział się na temat stanu swojej Małżonki od Archanioła Gabriela, że „z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło” (Mt 1, 20), usłyszał słowa z proroka Izajasza (Iz 7,14) zapowiadające narodzenie Mesjasza: „któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy «Bóg z nami»” (Mt 1,23). Takie jest znaczenie Wcielenia: że Bóg stał się Człowiekiem „i zamieszkał wśród nas” (J 1,14). Tak możemy powiedzieć, o całym ziemskim Życiu Chrystusa. I, tak jak zapowiedział, Jego obecność wśród nas trwa, też po wstąpieniu do Nieba.

Kiedy św. Józef we śnie dowiedział się na temat stanu swojej Małżonki od Archanioła Gabriela, że „z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło” (Mt 1, 20), usłyszał słowa z proroka Izajasza (Iz 7,14) zapowiadające narodzenie Mesjasza: „któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy «Bóg z nami»” (Mt 1,23). Takie jest znaczenie Wcielenia: że Bóg stał się Człowiekiem „i zamieszkał wśród nas” (J 1,14). Tak możemy powiedzieć, o całym ziemskim Życiu Chrystusa. I, tak jak zapowiedział, Jego obecność wśród nas trwa, też po wstąpieniu do Nieba.

Doświadczyliśmy w czasie Wielkanocnym, że Chrystus żyje. Pierwsi chrześcijanie mocno w to wierzyli (Dz 25,19), na tyle, że wielu świadczyło o tym aż do śmierci. Wiedzieli, że żyje i gdzie przebywa: w Niebie, po prawicy Ojca, ale też, co dla nas jest bardzo istotne, w Kościele: w głoszonym Słowie, w sakramentach – przede wszystkim w Eucharystii, w chrześcijaninie. Tę ostatnią formę obecności staramy się uświadomić i pogłębiać. To, można powiedzieć, zadanie życiowe dla każdego. „Niech Chrystus zamieszka w was przez wiarę” (Ef 3,17), „teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2,20). To obecność Chrystusa w nas przez łaskę i przez naśladowanie Go.

Natomiast pierwsze wymienione formy obecności – w Słowie i sakramentach, są obiektywne, nie zależą od nas. Święto Bożego Ciała, przez które będzie krótszy ten czwarty tydzień od końca roku szkolnego, przypomina nam tę obecność, i zaprasza nas do towarzyszenia Mu: podczas procesji i odwiedzając Go w tabernakulum. Można pomyśleć o tabernakulum własnej parafii czy kościoła, do którego uczęszczamy i, oczywiście, o szkolnym tabernakulum.

Skupienie się na towarzyszeniu Jezusowi i uwielbianiu Go przy Tabernakulum ma cenne skutki. Jeśli konsekwentnie wierzymy w tę obecność, będziemy się starać często się pojawiać przed Nim. Spontanicznie umiemy się zachować godnie i z szacunkiem w Kościele, unikając zbędnych rozmów, a jeśli są niezbędne, mówiąc wyciszonym głosem. Wiemy, gdzie należy patrzeć i o czym myśleć i też jak się ubrać. Ten czas przed Jezusem Eucharystycznym, jeśli jest dobrzy wykorzystany, pomoże nam, aby Komunia święta była lepiej przygotowana, a więc bardziej owocna. I nasze zachowanie po wyjściu z kościoła będzie bardziej chrześcijańskie, bo będziemy szli z Nim. O takiej postawie świadomej wokół Jezusa w Eucharystii prosimy Maryję dla nas wszystkich.

Ks. Horacy