Na zajęciach „Razem w Klasie” uczniowie wzięli udział w pozornie prostym, a w rzeczywistości bardzo trudnym i pouczającym ćwiczeniu. Jego celem nie było sprawdzenie umiejętności plastycznych, lecz pokazanie, jak działa komunikacja i jak różnie można rozumieć te same słowa.

Zajęcia rozpoczęły się od tego, że wychowawca stanął przed klasą z reprodukcją dzieła graficznego, którego uczniowie nie mogli zobaczyć. Na obrazie znajdowały się abstrakcyjne formy i figury geometryczne, wyraźnie oddzielone kolorami i liniami. Całość była uporządkowana, ale wymagała precyzyjnego opisu przestrzeni, proporcji i położenia elementów.

Zadaniem wychowawcy było wyłącznie opisywanie tego, co widzi: kolorów, kształtów, ich wielkości oraz wzajemnego położenia na kartce i względem wszystkich elementów. Uczniowie mieli jedynie słuchać wskazówek i – bez zadawania dodatkowych pytań – rysować na kartkach to, co rozumieją z przekazywanych instrukcji. Każdy pracował samodzielnie, opierając się wyłącznie na własnym odbiorze słów.

Efekt końcowy okazał się najbardziej wartościową częścią ćwiczenia. Po zakończeniu rysowania uczniowie porównali swoje prace. Choć punkt wyjścia był identyczny – ten sam opis i to samo dzieło – powstałe rysunki różniły się między sobą w nieznacznym stopniu. U jednych kształty były większe, u innych przesunięte, czasem zmieniały się proporcje lub relacje między elementami. 

Ćwiczenie miało uświadomić, że komunikacja to nie tylko mówienie, ale także słuchanie, interpretowanie i filtrowanie informacji przez własne doświadczenia oraz wyobraźnię. To samo polecenie może zostać zrozumiane na wiele sposobów, nawet jeśli jest wypowiedziane jasno i w dobrej wierze. Uczniowie przekonali się, jak łatwo o nieporozumienia oraz jak ważne są precyzja, uważność i gotowość do dopytania – zarówno w szkole, jak i w codziennych relacjach.