Zawarte są w Ewangelii liczne obrazy, które Pan Jezus podaje, abyśmy z nich czerpali natchnienie. Poznając je, możemy lepiej znać samego Jezusa, bo te obrazy zawierają cechy, które On specjalnie ceni i pragnie dla nas, dla naszego dobra.

Zawarte są w Ewangelii liczne obrazy, które Pan Jezus podaje, abyśmy z nich czerpali natchnienie. Poznając je, możemy lepiej znać samego Jezusa, bo te obrazy zawierają cechy, które On specjalnie ceni i pragnie dla nas, dla naszego dobra.

W formie pytania, jakby szukając kogoś konkretnego, czytamy w Ewangelii wg Św. Mateusza: „Któż jest tym sługą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowił nad swoją służbą, żeby na czas rozdał jej żywność?”. Ewidentnie, chodzi tu o postać pozytywną, która Jezusowi się podoba.

Po pierwsze – sługa. Jezus powiedział o Sobie, że nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć (Mt 20,28). Najlepiej rozumiemy nasze powołanie chrześcijańskie, w rożnych jego formach, w perspektywie służby. Nawet kiedy komuś przypada wypełniać funkcję przywódcy i musi wydać rozkazy i zorganizować pracę innych.

Sługa ma, w myślach Jezusa, dwie konkretny cechy, dzięki którym z naturalnością wypełnia swoje zadania. Jest wierny i roztropny. Można się zastanowić, czy byłoby możliwe jedno bez drugiego. Wygląda, że te dwie cechy są blisko połączone, ale są różne i uzupełniają się.

Wierny sługa wypełnia wolę swojego Pana, i to samodzielnie, niezależnie od tego, czy Pan go widzi czy kontroluje. Nie wyobraża sobie innego zachowania. I w tym zadaniu nie ogranicza się do biernego wykonania poleceń, ale korzysta ze swych talentów: wiedzy, doświadczenia, wyobraźni, pomysłowości, męstwa, umiejętności. Pan Jezus precyzuje, że sługa, którego On ma na myśli, jest też roztropny. Oznacza nie tyle, że nie naraża się na ryzyko, ale, że podejmuje odpowiednie starania, wysiłki i potrzebne środki, aby osiągnąć zamierzony cel. Jak widać, to dobre uzupełnienie postawy wierności.

Liturgia nawiązuje do tych słów Pana Jezusa, we Mszy Św. o Świętych Pasterzach i Doktorach Kościoła. Ale przede wszystkim sługą wiernym i roztropnym jest Św. Józef, którego uroczystość obchodzimy w tym tygodniu. Daje nam to okazję, aby dziękować Bogu za czytelny wzór wierności i roztropności, z postanowieniem naśladowania go. Dla nas też wierność wiąże się ze spełnianiem Woli Bożej, dobrowolnie, radośnie, mężnie – tak jak Św. Józef. On z kolei uczył się widząc Maryję, a także uczestnicząc w różnych etapach życia Jezusa. Dlatego, podobnie jak Józef, nasza wierność będzie pewna, jeśli sumiennie pielęgnujemy naszą relację z Bogiem na modlitwie.

Ks. Horacy