Po kilku dniach „zerowego” tygodnia, minęła pierwsza niedziela Wielkiego Postu, w której wspominamy kuszenie Jezusa przez diabła na pustyni. Jest to tajemnicza scena, gdzie Bóg Wcielony pozwala szatanowi działać. I tak jak my, był poddany pokusom, aby we wszystkim oprócz grzechu dzielić naszą sytuację na ziemi.

Pan Jezus „nie postąpił jak Bóg (bo w takim razie do czego służyłby nam jego przykład?), lecz jak Człowiek posłużył się środkami dostępnymi nam wszystkim”, jak zauważa św. Ambroży.

Jezus pokazuje wewnętrzne i dobrowolne spełnianie Woli Boga Ojca, i według tego klucza odpowiada na każdą propozycję. Dlatego stanowczo odrzuca wszystko, co się sprzeciwia tej Woli. Bez dialogu, bez lęku, ale rozumnie.

Pierwsze kuszenie, pod koniec postu Jezusa i kiedy odczuł głód, to propozycja zamiany kamieni w chleby. Odmowę uzasadnia Pan Jezus tym, że nie samym chlebem żyje człowiek. W swoim nauczaniu jeszcze powie, że Jego pokarmem jest spełnienie Woli Ojca. Zgodnie z całym przekazem Ewangelii, Pan Jezus nie korzysta z tego, że jest Bogiem, aby rozwiązać problem osobisty. Nasze prośby do Boga nie powinny dążyć do magicznych rozwiązań, ale kiedy jest w naszej mocy, choć z wysiłkiem, radzić sobie.

Pomysł, żeby Jezus rzucił się w dół ze szczytu narożnika świątyni, wiąże się z próbą przymuszania Pana Boga do działań nadzwyczajnych, tworząc widowisko, aby zaimponować widzom. A jednak Ewangelia mówi nam o Słudze pokornym, który nie szuka oklasku i działa bez „efektów specjalnych”.

Wreszcie, obietnica wszystkich królestw tego świata w zamian za pokłon szatanowi jest ewidentnym oszustwem, a tak pada jego łupem każdy, który kłania się przed swoim bożkiem. Pamiętać, że wszystko pochodzi od Boga i do Niego należy pozwala nam łatwo unikać wpadnięcia w pułapkę.

Niektórzy uważają, że diabeł nie wie, kim jest Pan Jezus, i dlatego za każdym razem mówi „jeśli jesteś Synem Bożym”, jakby chcąc sprawdzić swoje przypuszczenie. Ale Pan Jezus nie działa zgodnie z propozycjami szatana. Też jest znaczące doprecyzowanie, które umieszcza św. Łukasz: że diabeł „odstąpił od Niego aż do czasu” (Łk 4,13), czyli do kiedy grupa żydów pojmała Jezusa. W ten sposób liturgia zapowiada, co ma się wydarzyć na końcu Wielkiego Postu.

Ks. Horacy