W Środę Popielcową zaczynamy Wielki Post. Jest to dzień pokutny, w którym obowiązuje tzw. post ścisły. Kościół nas zachęca do praktyk wymagających i raczej nieprzyjemnych. Symbolika posypanego popiołu na głowie jest dość czytelna. Jest to zewnętrzny wyraz skruchy, którą chcemy wzbudzić w sercu, bo są ku temu powody. Rok liturgiczny pomaga nam przeżywać po kolei aspekty życia chrześcijańskiego, które i tak należą do normalnej praktyki naszej wiary – a więc są aktualne cały czas.

Mimo braku „kuszących” zaproszeń, nasze kościoły się wypełniają, nawet kiedy to nie jest dzień wolny od pracy. Pierwsze  dni Wielkiego Postu stanowią jakby wstęp do tego okresu. Należą do „zerowego” tygodnia, skoro pierwszy tydzień zaczyna się dopiero w następną niedzielę. W takim razie już teraz przeżywamy „wstęp do wstępu” do Wielkiego Postu.

Juan del Encina (1468-1529), hiszpański poeta i kompozytor, parafrazując Proroka Izajasza (22,13), zachęca w słynnej pieśni do jedzenia i picia „bo jutro będziemy pościć”. Jest to humorystyczny utwór, w słowach są mocne przesady. Bo z postem nie chodzi o jedzenie wcześniej „na zapas”, tylko o to, że ufając Bogu, nastawiamy się do składania Mu naszych codziennych ofiar.

Postanawiamy bardziej się starać o głębszą i wytrwałą modlitwę, o hojne uczynki miłosierdzia względem bliźniego i o praktyki pokutne, przez które nosimy krzyż razem z Jezusem. Dzięki tej logice wielkopostnej zmieniamy się wewnętrznie i łatwiej jest nam o wyrozumiałość dla innych i wymaganie wobec siebie. Możemy lepiej pokonać skłonność do egoizmu, materializmu itp., które są przeszkodą w drodze do Boga, i szczerze przystąpimy do sakramentu Spowiedzi.

Jest już dostępne Orędzie Papieża na Wielki Post. Papież Leon XIV streszcza drogę następnych tygodni postawą słuchania oraz poszczenia. Słuchać to założenie, aby nawiązać relację. Dlatego słuchamy Słowa Bożego, aby pogłębiać naszą relację z Bogiem. A post, „właśnie dlatego, że angażuje ciało, uwidacznia to, do czego odczuwamy «głód» i co uważamy za niezbędne dla naszego utrzymania. (…) Tak rozumiany post pozwala nam nie tylko zdyscyplinować pragnienie, oczyścić je i uczynić bardziej wolnym, ale także poszerzyć je, aby zwracało się ku Bogu i kierowało się ku czynieniu dobra” (Leon XIV, Orędzie na Wielki Post 2026). Papież podkreśla jeszcze, że nie jest to droga indywidualna, ale w niej wspieramy się nawzajem.

Przygotujmy nasze wielkopostne postanowienia już teraz, aby od początku wykorzystać ten czas łaski, z którego możemy się spodziewać dużo dobrych owoców.

Ks. Horacy