Minął pierwszy tydzień po feriach zimowych i, zgodnie z zapowiedzią, raporty projektów zostały przekazane opiekunom. Następnym krokiem będzie przedstawienie prototypów, 16 lutego dla klas 0-3 oraz 5 i 6 marca dla 4-8.

Minął pierwszy tydzień po feriach zimowych i, zgodnie z zapowiedzią, raporty projektów zostały przekazane opiekunom. Następnym krokiem będzie przedstawienie prototypów, 16 lutego dla klas 0-3 oraz 5 i 6 marca dla 4-8.

Zaś w drugim tygodniu po feriach, w środę, obchodzimy wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes. 11 lutego 1858 miało miejsce pierwsze z objawień Matki Bożej do przyszłej św. Bernardette Soubirous. Jak wiadomo, w miejscu, na jakie Maryja wskazała, powstało źródło, które z czasem stało się słynne z powodu cudownych właściwości leczniczych, wynikających ze wstawiennictwa Matki Bożej.

Miejsce objawień w Lourdes szybko przyciągało rozmaitych chorych, którzy przyjeżdżali z nadzieją uzdrowienia. I faktycznie jest ogromna liczba świadectw o uzdrowieniach w kontakcie z wodą z tego źródła.

Św. Jan Paweł II ustanowił światowy dzień chorego właśnie z okazji tego święta. Jak jego poprzednicy, Leon XIV napisał orędzie na ten dzień. Mówi nam w nim o miłosierdziu względem chorych, o ukazywaniu im empatii, bliskości, współczucia. Komentując przypowieść o Dobrym Samarytaninie (Łk 10, 25-37) i odnośnie do zadanego Jezusowi pytania „kto jest moim bliźnim?”, Papież przypomina nam, słowami św. Augustyna, że „Pan nie chciał nauczyć, kim był bliźni tego człowieka, ale dla kogo on powinien stać się bliźnim. Rzeczywiście, nikt nie jest bliźnim dla drugiego dopóki nie zbliży się do niego z własnej woli. Dlatego bliźnim stał się ten, który okazał miłosierdzie” (Por. Św. Augustyn, Sermo 171, 2; Sermo 179A, 7.).

W praktyce, dla nas dzień chorego będzie wtedy, kiedy Bóg nam powierza opiekę nad chorym – mamy wspaniałą okazję, aby w nim widzieć Jezusa; albo kiedy sami chorujemy – i możemy przyjąć na jakiś czas Krzyż Chrystusa.

Na zakończenie Papież zaprasza nas do odmawiania pięknej starożytnej modlitwy, którą odmawiano w rodzinie za tych, którzy żyją w chorobie i cierpieniu:

Słodka Matko, nie opuszczaj [mnie],

Twego wzroku ode mnie nie odwracaj.

Pójdź ze mną dokądkolwiek

i nigdy nie pozostawiaj mnie samego.

Ty, która zawsze mnie chronisz,

jako moja prawdziwa Matka,

spraw, żeby błogosławił mi Ojciec

i Syn, i Duch Święty.

Oczywiście, zdrowie uważamy za Boży dar, o który trzeba dbać, żyjąc rozsądnie, normalnie.

Ks. Horacy